تلاش دختران ایرانی برای باربی شدن!    

سادیسم و ناهنجاریهای جنسی: نشانه ها و روشهای درمانی
سادیسم و ناهنجاری های جنسی معمولاً متاثر از عدم تعادل بین نیازهای جنسی و ارضای آنها و نیز افکاری بیمار گونه می باشد که به طرق مختلف در زندگی افراد نمایان و باعث ناهنجاریهای بسیاری در زندگی فردی و اجتماعی میگردد. شرایط محیطی و نبود آموزشهای صحیح باعث گسترش روز افزون افراد مبتلا به این عارضه شده است.
کسانی که از سادیسم و ناهنجاریهای جنسی رنج می بردند در زندگی خود انواع شکستها را تجربه میکنند و بدلیل داشتن افکاری پریشان که صرفاً آب و رنگی جنسی دارد به خود و جامعه ای که در آن حضور دارند صدمات جبران ناپذیری می زنند.
از مهمترین نشانه های سادیسم و ناهنجاریهای جنسی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
 

رژیم آب چیست؟

رژیم آب که برخی آن را با نام رژیم آب سرد نیز می شناسند، یکی از جدیدترین روشها برای آب کردن چربیها محسوب می شود. رژیم آب به سایر رژیم های رایج امروزی که خوردن برخی مواد غذایی را محدود و یا به کل ممنوع می کنند ، شباهت چندانی ندارد. رژیم آب مصرف غذا را برای شما محدود نمی کند و به ورزش هم احتیاج ندارد. کسانی که رژیم آب می گیرند می توانند هرچه که دلشان می خواهد مصرف کنند و در نهایت وزن خود را کاهش دهند.

پیدایش رژیم آب :
ریشه و تاریخچه اصلی رژیم آب مشخص نیست ، برخی از منابع اینترنتی معتقدند این رژیم از یک مقاله که در سال ۱۹۹۷ توسط موسسه تحقیقات دورهام واقع در کارولینای شمالی منتشر شد، الهام گرفته شده است درحالیکه داگلاس سیلور پورتر که ظاهرا" یک پزشک و دانشمند است ادعا می کند او رژیم آب را اختراع کرده است.

فلسفه رژیم آب :
فلسفه ای که پشت این رژیم خاص وجود دارد این است که وقتی ما آب سرد مصرف می کنیم بدن ما کالری بیشتری می سوزاند تا دمای آب مصرف شده را بالا ببرد و به دمای طبیعی بدن که حدود ۹۸.۶ درجه فارنهایت است برساند.هرچه آب سردتر باشد بدن مجبور است برای گرم کردن آن بیشتر کار کند و بنابراین وقتی ما آب خیلی سرد می نوشیم کالری بیشتری مصرف می کنیم ، علاوه براین نوشیدن آب قبل و یا میان غذا باعث می شود که ما بیشتر احساس سیری کنیم و کمتر به سراغ غذا برویم. همچنین گفته می شود که رژیم آب سموم را از بدن دفع می کند.

رژیم آب چگونه کار می کند؟
در رژیم آب ، فرد رژیم گیرنده باید ۸ وعده آب بنوشد و در هر وعده باید حدود ۸ اونس (۲۲۶ گرم ) آب مصرف کند، بنابراین فرد رژیم گیرنده باید بدون در نظر گرفتن مقدار آبی که بطور طبیعی در هر روز مصرف می کند ، هر روز ۶۴ اونس آب اضافی مصرف کند. این میزان آب باید در طول روز و همراه غذا ویا بدون غذا مصرف شود.

مزایا و معایب رژیم آب :
یکی از مزایای این رژیم این است که آب رایگان است و در نتیجه همه می توانند از این رژیم استفاده کنند. یکی از معایب آن هم این است که فرد رژیم گیرنده مجبور است دائما" به دستشویی برود. برخی منتقدان معتقدند که رژیم آب در واقع یک رژیم نیست بلکه راهی برای تشویق کردن مردم برای مصرف بیشتر آب است

میگو و نکاتی درباره‌ی آن

میگو جایگزین مغذی و لذیذی برای پروتئین گوشت‌های قرمز است که نسبت به آن‌ها در وزن مساوی، دارای کالری و چربی اشباع (جامد) کمتری می‌باشد.

مواد مغذی میگو
میگوها منبع غنی از پروتئین با کیفیت خوب و در عین حال کم کالری هستند. آن‌ها همچنین دارای اسیدهای چرب ضروری مانند اسیدهای چرب اُمگا-3 هستند. از سوی دیگر این موجودات دریایی کوچک تأمین کننده‌ی مقادیر مناسبی از مواد معدنی مانند سلنیوم، آهن، روی، فسفر و منیزیم و نیز ویتامین‌هایی مانند D، B12 و نیاسین (یکی از ویتامین‌های گروه B) برای بدن می‌باشند.

در این بخش به بررسی تأثیر مواد مغذی موجود در میگو بر بدن انسان پرداخته می‌شود:
سیستم قلبی- عروقی
میگو با داشتن مقادیر بسیار خوبی از ویتامین B12 به کاهش سطح خونی هموسیستئین که یکی از عوامل مهم خطر بیماری‌های قلبی- عروقی است، کمک می‌کند. علاوه بر آن، اسیدهای چرب اُمگا-3 میگو به دلیل داشتن خاصیت ضدالتهابی و توانائی در جلوگیری از تشکیل لخته‌ی خون، می‌توانند در پیشگیری از بیماری‌های قلبی موثر باشند. همچنین این اسیدهای چرب با تأثیر بر جریان‌های الکتریکی قلب می‌توانند به پیشگیری از آریتمی‌های قلبی (بی‌نظمی ضربان‌های قلب) کمک کنند. از جمله اثرات دیگر اسیدهای چرب اُمگا-3 (هم با منشأ گیاهی و هم با منشأ جانوری)، تأثیر احتمالی آن‌ها در کاهش فشارخون بالا می‌باشد. لازم به ذکر است که برای افراد دارای پرفشاری خون، هر میلی‌متر جیوه کاهش در فشارخون، حائز اهمیت است، بنابراین ممکن است تأثیر مصرف هرکدام از مواد مغذی موثر در این زمینه به تنهایی کم باشد، ولی تأثیر مجموعه‌ی آن‌ها به طور همزمان، می‌تواند موجب چند میلی‌متر جیوه کاهش در فشارخون شود. برای دستیابی به این منظور، تا حد امکان سبزی‌ها، میوه‌ها و غلات کامل (به دلیل داشتن فیبر غذایی، مواد معدنی مثل پتاسیم، پروتئین گیاهی و سایر مواد مغذی) را در برنامه غذایی روزانه‌ی خود بگنجانید. همچنین منابع غذایی اسیدهای چرب اُمگا-3 را بیشتر مصرف کنید.

ترکیبات سرطان‌زا
میگو یک منبع غنی سلنیوم می‌باشد. نتایج تحقیقات بر روی حیوانات نشان داده است که ارتباط معکوسی بین دریافت سلنیوم و بروز سرطان وجود دارد. به عبارت دیگر با افزایش دریافت منابع غذایی حاوی سلنیوم، احتمال بروز سرطان در حیوانات کمتر می‌شود، زیرا سلنیوم برای کارکرد صحیح بعضی ترکیبات بدن که به منظور غیرفعال کردن مواد مضر و سرطان‌زا به کار می‌روند ضروری است، بنابراین در صورت کمبود آن، مولکول‌های سرطان‌زا غیرفعال نشده و موجب آسیب رساندن به سلول‌های بدن می‌شوند.

میگو دارای موادی به نام پورین است که می‌توانند در بدن به اسیداوریک تبدیل شوند. تجمع بیش از حد پورین‌ها و اسیداوریک نیز در بدن موجب تشدید عوارض بیماری‌هایی مانند نقرس و سنگ کلیه می‌شود. به همین دلیل بهتر است بیماران کلیوی یا مبتلایان به نقرس، مصرف میگو را محدود کنند

عملکرد مغز
اسیدهای چرب ضروری موجود در غذاهای دریایی (نظیر ماهی و میگو) احتمالاً می‌توانند در کاهش زوال عقل مرتبط با افزایش سن موثر باشند. همچنین دیده شده افرادی که در رژیم غذایی خود از منابع غذایی حاوی اسیدهای چرب امگا-6 (مانند گوشت‌های قرمز و روغن‌های گیاهی ذرت، بادام زمینی، گل‌رنگ و آفتابگردان) نسبت به منابع غذایی اسیدهای چرب امگا-3 (مانند ماهی، میگو، روغن‌های گیاهی مثل کلزا یا بزرک و مغزهایی مثل گردو) بیشتر استفاده می‌کنند، نه تنها به سمت آسیب‌های التهابی می‌روند، بلکه زمینه‌ی ایجاد افسردگی هم در آن‌ها بیشتر می‌شود. بنابراین به نظر می‌رسد رژیم‌های غذایی غنی از اسیدهای چرب اُمگا-3، احتمالاً می‌توانند حالات روحی را بهتر کرده، افسردگی را کاهش دهند. به همین جهت پیشنهاد می‌شود منابع غذایی آن (به ویژه منابع دریایی) را حداقل 3 بار در هفته مصرف کنند.

حقایقی درباره‌ی چربی میگو
اغلب افراد درباره‌ی نوع و مقدار چربی میگو دچار سردرگمی می‌شوند. باید دانست مقدار چربی موجود در میگو کم است، اما دارای مقدار قابل توجهی کلسترول می‌باشد. به همین دلیل بعضی افراد به ویژه آن‌هایی که کلسترول خون بالایی دارند، ممکن است از خوردن میگو پرهیز کنند.

نکات قابل توجه برای مصرف میگو
الف- حساسیت یا آلرژی غذایی:
از آنجایی که ماهی و میگو جزء مواد غذایی حساسیت‌زا (آلرژن) هستند، مصرف آن‌ها در افرادی که سابقه و استعداد ابتلا به آلرژی یا حساسیت غذایی دارند، باید طبق نظر پزشک و متخصص تغذیه و با احتیاط باشد. همچنین پیشنهاد می‌شود این افراد برای آگاهی بیشتر از علایم و نشانه‌های آلرژی غذایی، با متخصص مربوطه مشورت نمایند.

ب- پورین‌ها و بیماری‌های مرتبط با اسید اوریک:
میگو دارای موادی به نام پورین است که می‌توانند در بدن به اسیداوریک تبدیل شوند. تجمع بیش از حد پورین‌ها و اسیداوریک نیز در بدن موجب تشدید عوارض بیماری‌هایی مانند نقرس و سنگ کلیه می‌شود. به همین دلیل بهتر است بیماران کلیوی یا مبتلایان به نقرس، مصرف میگو را محدود کنند یا از مصرف آن خودداری نمایند.

یادآوری
باید دانست اسیدهای چرب امگا-3 ضمن داشتن خواص مفید برای بدن، از نظر ساختمانی بسیار حساس هستند و می‌توانند به راحتی اکسید و به مواد مضر تبدیل شوند، بنابراین بهتر است همراه با منابع غذایی دارای مواد آنتی اکسیدان (ضد اکسید شدن) مانند منابع غذایی ویتامین C (از قبیل مرکبات، سبزی‌های برگی تازه) و منابع غذایی ویتامین E (مانند انواع جوانه‌ها) مصرف شوند. علاوه بر آن اکیداً از مصرف خودسرانه‌ی مکمل اسیدهای چرب اُمگا-3 بدون تجویز پزشک یا متخصص تغذیه، خودداری کنید.

خرید و نگه‌داری میگو
الف- خرید:
* به دلیل قابلیت فسادپذیری بالای میگو، حتماً آن را از فروشگاه‌های معتبر تهیه کنید.

* اگر میگوی تازه را برای خرید انتخاب می‌کنید، سر آن را در اسرع وقت جدا نمایید (چون اولین قسمتی است که در میگو فاسد می‌شود).

* میگوهای تازه باید بدن سفتی داشته باشند که به پوسته‌ی آن‌ها متصل باشد.

* پوسته‌ی میگوها باید بدون هرگونه لکه و خال سیاه باشد (زیرا این لکه‌ها نشانه فساد گوشت میگو است).

برای یخ‌زدایی میگو و خارج کردن آن از حالت انجماد، آن را در یک کاسه‌ی آب سرد یا درون یخچال قرار دهید. هرگز آن را در دمای اتاق یا با ماکروویو یخ‌زدایی نکنید، چون این کار باعث از دست رفتن رطوبت و مواد مغذی میگو می‌شود.

* پوسته‌ی میگوها نباید زردرنگ بوده یا حالت شن مانند داشته باشد (این حالت نشانگر اضافه کردن ماده شیمیائی برای سفید کردن پوسته‌ی میگو به آن است).

* اگر میگوی منجمد می‌خرید، حتماً به علامت پروانه‌ی بهداشتی، تاریخ تولید و انقضاء آن توجه کنید.

* میگوی مرغوب باید بوی آب نمک ملایم (بوی آب دریا) بدهد. حتماً قبل از خرید، میگوها را بو کنید و در صورت داشتن بوی نامطبوع از خرید آن‌ها خودداری کنید.

ب- نگه‌داری:
از آنجایی که غذاهای دریایی مانند ماهی و میگو نسبت به دما بسیار حساس هستند، نکته‌ی مهم در مورد نگه‌داری آن‌ها، سرد نگه‌داشتن آن‌ها است، بنابراین:

* بعد از خرید میگو یا سایر غذاهای دریایی، در اسرع وقت آن‌ها را به یخچال برسانید.

* اگر قرار است میگو از زمان خرید تا رسیدن به یخچال مدت نسبتاً طولانی در خودرو بماند، یک کُلمن حاوی یخ در خودرو بگذارید تا از سرد ماندن و عدم فساد آن مطمئن شوید.

* معمولاً دمای بیشتر یخچال‌های خانگی کمی بالاتر از دمای ایده‌آل برای نگه‌داری غذاهای دریایی است. یک راه آسان و مطمئن برای رسیدن به دمای مناسب، بسته‌بندی خوب و قرار دادن آن‌ها در یک ظرف حاوی یخ و گذاشتن آن در سردترین جای یخچال است. در ضمن برای حفظ سرمای ظرف، روزانه 1 تا 2 بار یخ آن را عوض کنید. با این روش میگو به مدت 1 تا 2 روز در یخچال قابل نگه‌داری است، اما در اولین فرصت باید مصرف شود.

* برای نگه‌داری طولانی مدت میگو، آن را به خوبی بسته بندی نمایید و حداکثر تا یک ماه در سردترین جای فریزر نگه‌داری کنید.

* برای یخ‌زدایی میگو و خارج کردن آن از حالت انجماد، آن را در یک کاسه‌ی آب سرد یا درون یخچال قرار دهید. هرگز آن را در دمای اتاق یا با ماکروویو یخ‌زدایی نکنید، چون این کار باعث از دست رفتن رطوبت و مواد مغذی میگو می‌شود.

اختلالات جنسی در خانمهای مبتلا به ام اس (MS)

درد دل مجنون با خدا

یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه لیلا نشست

پاک کردن میگو -روش اول (تصویری)

مجموعه: نکات مهم آشپزی

میگو از جمله پروتئین های دریایی است که طرفداران زیادی دارد . بنا به نحوه طبخ آن 2 روش برای پاک کردن میگو وجود دارد .

1)روش اول غلاف پوست میگو را از آن جدا می کنند و در خوراک و یا همراه با برنج و سایر مواد طبخ می شود .

2)در روش دوم که کباب کردن یا سیخ کردن میگو است, غلاف سخت دور میگو را نباید کند چرا که این پوسته از سوختن گوشت لذیذ حیوان جلو گیری می کند . ما در این بخش به مورد اول می پردازیم و آن را با تصویر به شما نشان می دهیم.



مطالب مرتبط

• پاک کردن میگو -روش اول (تصویری)